İzlerken başta komedi gibi görünse de aslında altında yalnızlık, pişmanlık ve hayattan beklentiler üzerine kurulu bir hikâye var. Engin Günaydın karakteri çok başarılı taşımış, birçok sahnede duyguyu seyirciye hissettiriyor. Tempo zaman zaman yavaşlıyor ama bu da filmin anlatmak istediği ruh haline uyuyor. Herkese hitap etmeyebilir çünkü klasik güldürme amacıyla çekilmiş bir film değil. Buna rağmen oyunculukları ve verdiği his sayesinde bence izlenmeye değer, bitince insanı biraz düşünmeye iten filmlerden biri.